Mahigpit ang paghawak ni Kardo sa maliit na piraso ng lupang minana pa ng kanyang ama mula sa kanyang lolo. Sa isang iglap, ang lupaing kanyang tinataniman ay naging bahagi na raw ng pamahalaang Amerikano.
“Bakit kailangan naming magbayad ng buwis sa lupa na amin naman?” tanong niya sa sundalong Amerikano, ngunit tanging panlalait at ngisi ang sagot nito.
Hindi nagtagal, pinilit silang magbayad ng buwis na wala naman silang kayang bayaran. Maraming Pilipino ang nagdusa, kinumpiska ang kanilang mga lupain, at naiwang walang magawa kundi lumaban o magdusa sa gutom.
Dumating ang gabi ng kanilang lihim na pagpupulong. “Hindi natin hahayaang maging alipin sa sarili nating bayan,” sigaw ni Kardo sa mga kasamang magsasaka. Tangan ang kanilang mga itak at pangako ng kalayaan, handa silang tumayo laban sa nagmamataas na dayuhan.
Ngunit sa dilim ng gabi, sa isang salpukan ng mga bala, alam nilang ang bawat paghihirap ay may kapalit. Ngunit para sa kanila, mas matamis ang kamatayan kaysa sa manirahang alipin sa sariling lupa.
sanggunian ng larawan: https://pinoypanitik.weebly.com/panahon-ng-amerikano.html
No comments:
Post a Comment