BILANGGO NG ISIPAN

Nababalisa sa gilid ng pagdurusa,

Hinahanap ang kalayaang gustong matamasa.

Mula sa isipang naghihikahos at hindi mapakali,

Nais makawala sa mundong masalimuot at madumi.

Kay hirap umahon sa pagkakalugmok,

Puno ng takot upang muling sumubok.

Kinakain ng halimaw na walang anyo,

Dinidikta sa isipan na ako'y maglaho.

Nagkukubli sa madilim at nakakasulasok na kahapon,

Nababaliw sa kaliwa't kanang samu't saring bulong, 

Nagpapalamon sa sariling demonyo na humahamon,

Hanggang kailan ang suliraning hindi ko maisulong?.

Araw-araw suot ang kawili - wili na masakara,

Sinusuot upang magpanggap, tila ba'y isang artista,

Haharap sa madla na parang bida sa isang telenovela,

Makakatakas pa kaya ako sa mundong aking dala-dala?

Hindi ako pintor na gumagawa ng obra maestra,

Pero gumuguhit ako ng mga dibuho na linya.

Nagkakaroon ng kulay at minsan pa'y letra.

Nagnanais na mabawasan ang sakit upang lumigaya.

Ngayon, ako'y nakakulong at hindi makatakas,

Sa masyadong matibay na posas at rehas,

Tulirong isipan kailan makakalaya?

Sa mapang-api mong posas na hindi ko na makakaya.

sanggunian ng larawan: https://neurologicalsurgery.in/blog/causes-and-symptoms-of-epression/